Waar zee en rivier elkaar ontmoeten
Breskens en Groede vormen samen één van mijn favoriete plekken in Zeeuws-Vlaanderen om te fotograferen. Hier gebeurt altijd iets bijzonders, want dit is de overgang van de uitgestrekte Noordzee naar de bedrijvige Westerschelde. Het water komt tot leven door de schepen die voorbij varen, de meeuwen die boven de golven cirkelen en de spelende kinderen op het strand.

Die combinatie van rust en activiteit maakt fotograferen hier uniek. Soms sta ik aan de waterlijn en zie ik in de verte enorme containerschepen langzaam richting Antwerpen glijden, terwijl dicht bij mij het water zacht kabbelt langs de kust.
Altijd iets anders te zien
Het bijzondere van deze kust is dat geen dag hetzelfde is. Op een heldere ochtend verlicht de opkomende zon het strand in gouden tinten, terwijl de lucht pastelkleuren aanneemt. En op winderige dagen verandert de zee in een energievolle massa vol schuimkoppen.

In de lente krijgt het duinenlandschap nieuwe frisheid door jonge begroeiing, terwijl in de herfst dramatische wolkenluchten elke foto extra diepte geven. Zwoele zomeravonden leveren juist warme, zachte tinten op die perfect zijn voor silhouetfotografie.
Breskens & Groede – elk met hun eigen karakter
Breskens heeft zijn vuurtoren, een prachtig baken in zwart-wit, dat in elk seizoen fotogeniek is. Van strakke composities bij helder weer tot silhouetten tegen een vurige zonsondergang: het werkt altijd.

Groede biedt juist brede stranden waar de horizon eindeloos lijkt, ideaal voor minimalistische beelden waarin lucht en zee samenvloeloeien. Bij laag water verschijnen bovendien prachtige zandstructuren en spiegelende vloedvlaktes die composities extra interessant maken.
Het spel van licht en water
Voor mij draait fotografie hier vooral om het samenspel tussen licht en water. Soms kleurt de lucht zwaar en dreigend, om plots open te breken in een gouden gloed. Dat onverwachte maakt fotograferen hier zo magisch.

Na een paar uur fotograferen wandel ik vaak nog even langs het duinpad, waar ik uitzicht heb over zowel strand als polders. Dan realiseer ik me steeds weer: deze kust leeft, ademt en verrast – elke keer opnieuw.