Enkele weken geleden besloot ik het scheepswrak bij Katse Veer opnieuw te fotograferen. Veel fotografen bezoeken deze locatie, vooral bij eb, wanneer het wrak grotendeels droogvalt en goed zichtbaar is. Dat levert herkenbare beelden op, maar juist daarom wilde ik iets anders. Ik wilde de spanten vastleggen die bij hoog water net boven het oppervlak verschijnen, als stille vormen in een voortdurend veranderend landschap. Het voelde als een nieuw uitgangspunt binnen mijn Oosterschelde landschapsfotografie.
Terug het water in, na vele jaren
Zo’n tien tot twaalf jaar geleden kocht ik een waadpak om meer mogelijkheden te creëren binnen mijn fotografie. Door mijn gezondheid heb ik het echter nooit echt kunnen gebruiken. Het bleef ongebruikt in de kast liggen, samen met plannen die steeds verder uit beeld verdwenen. Maar nu kwam het moment alsnog. Na al die jaren stond ik opnieuw in het water van de Oosterschelde, vlak bij Wilhelminadorp. Het voelde vertrouwd en tegelijk bijzonder, omdat ik deze plek op een manier ervoer die ik niet eerder had meegemaakt.
De tijd die stil lijkt te staan, maar toch verdergaat
Voor deze foto koos ik bewust voor een lange sluitertijd. Daarmee wilde ik de rust en vertraging vastleggen die zo kenmerkend zijn voor Oosterschelde landschapsfotografie. Het wrak staat daar al decennia, langzaam aangetast door water en tijd. De vervagende wolken tonen juist het tegenovergestelde: beweging, verandering, verloop. Dat contrast raakte me. Het herinnert eraan dat niet alles heel blijft, maar dat er altijd vooruitgang is, hoe klein die soms ook voelt.
Een minimalistisch beeld met karakter
De omstandigheden waren ideaal. Het water bewoog zacht langs mijn benen. Het licht was helder maar subtiel. Door de lange sluitertijd werd het water een bijna spiegelend vlak, terwijl de spanten van het wrak scherp naar voren kwamen. Dit levert een minimalistische compositie op, waarin elk detail betekenis krijgt. Juist die combinatie van water, licht en geschiedenis maakt deze plek zo waardevol binnen Oosterschelde landschapsfotografie.
Waarom ik steeds weer terugkeer naar dit gebied
Rond zonsopkomst ontwaakte het landschap langzaam. Het kabbelende water, het eerste zonlicht en de vogels die voorzichtig begonnen te zingen, vormden samen dat ene moment van stilte dat ik altijd zoek. Dit is waarom ik zo graag in de buurt van de Oosterschelde ben. En dit is waarom ik hou van landschapsfotografie: elke ochtend is anders, maar elke ochtend brengt iets dat blijft.
Haal de Oosterschelde in huis
Wil je dit bijzondere stukje Zeeland ook in huis halen? Mijn foto’s zijn beschikbaar als hoogwaardige print via Werk aan de Muur. Hiermee ondersteun je mijn werk en maak je het mogelijk dat ik deze unieke momenten in de Oosterschelde kan blijven vastleggen.
Bekijk meer foto’s via de link, die net als deze foto, in mijn portfolio ‘Meren & Rivieren‘ staan.