De zon was al onder en het gouden licht was verdwenen. Het beroemde blauwe uurtje brak aan: dat korte moment na zonsondergang waarop de wereld een koelere, zachtere kleur krijgt. Ik koos een iets andere compositie. Door het veranderde licht en de nieuwe kadrering voelt deze foto voor mij als een heel ander beeld van dezelfde avond aan de kust bij Burgh-Haamstede.
Rust na de zonsondergang
Het helmgras bewoog nog steeds heen en weer in de wind. De golven rolden het strand op, terwijl in de verte een rij houten palen de kust tegen de golven beschermt. Boven zee hingen donkere, dreigende wolken. Tussen de regenbuien aan de horizon scheen nog een laatste strook warm licht. Nog een paar minuten, en ook dat zou verdwijnen.
Ondanks de donkere lucht straalt de foto voor mij rust uit. Het is zo’n plek waar ik wil zijn: even op adem komen en mijn hoofd leeg laten waaien. De wind, de zee en het veranderende licht brengen me terug naar het moment. Van dit soort avonden kan ik echt opladen.
De terugweg op wilskracht
Toen ik mijn spullen had ingepakt, moest ik terug naar de auto. In mijn vorige blog, De gouden duinen bij Burgh-Haamstede, vertelde ik al hoe zwaar die terugweg was. Mijn benen en rug deden ontzettend veel pijn. Hoe ik uiteindelijk bij de auto ben gekomen, weet ik eerlijk gezegd nog steeds niet precies. Waarschijnlijk op pure wilskracht.
Ondanks de tegenslagen en mijn chronische aandoeningen wil ik eropuit blijven gaan. Soms ga ik daarbij over mijn grenzen heen, en dat voel ik achteraf. Eigenlijk zou een scootmobiel kunnen helpen, maar die past niet in de auto. En dan is er nog de vraag of die over het mulle strandzand kan rijden. Voorlopig doe ik het stap voor stap en probeer ik goed naar mijn lichaam te luisteren.
Op adem komen, en vooruitkijken
Na deze avond voelde ik me mentaal weer opgeladen. En wat waren de luchten die week prachtig. Hoe ik het voor elkaar kreeg, weet ik niet precies, maar ik ben diezelfde week nog een keer op pad gegaan. Dit keer koos ik een locatie waar ik alleen uit de auto hoefde te stappen.
Dat verhaal en de foto’s daarvan bewaar ik voor een volgende blog.
Een stukje kust voor thuis
De beelden van Burgh-Haamstede zijn beschikbaar als fotoprint of als digitaal bestand. Zo kun je de rustige sfeer van het blauwe uurtje en de Zeeuwse kust ook thuis blijven bekijken.
Bekijk meer foto’s via de link, die net als deze foto, in mijn portfolio ‘Kust‘ staan.